Twintig jaar ‘Wereldwied’: Hoe een eigenwijze spingroep Zeeuws-Vlaanderen veroverde
Het is september, de herfst loert om de hoek en dat betekent dat we na de zomerstop weer aan de bak gaan. Aanstaande zaterdag komen we weer gezellig bij elkaar om te spinnen, te kletsen, herinneringen op te halen en nieuwe herinneringen te maken.
Als ik terugdenk aan hoe het ruim twintig jaar geleden begon, krijg ik direct een glimlach op mijn gezicht. Wat is er veel veranderd, en wat is het stiekem ook heerlijk hetzelfde gebleven.
Primitief marktonderzoek in 2004
Het avontuur begon in 2004. Jean-Paul en ik liepen over van de plannen voor onze toekomstige Wolboerderij en het fokken van merinoschapen. Maar ja, zat er eigenlijk wel iemand te wachten op ruwe merinovachten om te spinnen en te vilten? Er was maar één manier om daarachter te komen: een marktonderzoek.
Dat klinkt ontzettend professioneel, maar eigenlijk pakten we dat maar heel eenvoudig aan.
Internet werkte nog met een gierende inbelverbinding. Mailen kon, maar dat was het dan ook wel. Geen social media, geen smartphones. We waren nog écht offline. Dus zochten we de doelgroep op de ouderwetse manier.
Ik knutselde een advertentietje in elkaar op de computer en hing die op in de winkel bij ‘de baas’. Dat was de Boerenbond winkel in Terneuzen. Ook zetten we een oproepje in ‘het plaatselijke leugenaartje’—je weet wel, die gratis huis-aan-huisbladen die toen nog bij iedereen op de mat vielen omdat de Ja/Nee-sticker simpelweg nog niet bestond.
Mond-tot-mondreclame deed de rest. Omdat niemand destijds met zijn neus in een schermpje over straat liep, had men nog écht oog voor de omgeving. En wat bleek? Er reageerden bizar veel mensen!
Vrouwen over de vloer (en een nerveuze echtgenoot)
Stap twee: een datum prikken. Ik had van alle dames netjes het e-mailadres en het vaste telefoonnummer genoteerd. Want ja, je liep toen nog niet de hele dag met een mobiel op zak. Was je er niet? Dan sprak men de voicemail in of belden ze later maar terug. Rustig, eigenlijk.
De allereerste bijeenkomst planden we gewoon bij ons thuis. Dat we op dat moment midden in een verbouwing van de woonkamer en keuken zaten, kon mij niets schelen. Ik had er zin in! Jean-Paul daarentegen was vooraf wat minder gecharmeerd van het plan: “Dat ga je toch niet hier doen met al die vrouwen?!” hield hij me voor. Wel dus.
Ik kon mezelf moeilijk bij een ander uitnodigen, toch? Ik vermoed dat hij die avond, ergens tussen het gekakel door, in gedachten alvast de dubbele garage is gaan verbouwen om dit nooit meer in de huiskamer te hoeven meemaken.
Uiteindelijk zaten we met zeker tien man in een overvol, knus kotje. Vrijwel iedereen had zo’n klassiek, oud Louët S10-spinnewiel bij zich dat ergens op een zolder had staan verstoffen. Het was hilarisch, chaotisch en fantastisch. De toon was gezet.
Een taalgrapje met een internationaal tintje
In de beginperiode rouleerden we iedere tweede donderdagavond van de maand langs de huizen van de deelnemers. De groep groeide en wij kregen het volste vertrouwen: die merinoschapen kwamen er. De Wolboerderij was een feit, maar de spingroep had nog een naam nodig. Dat werd nog een heel verhaal!
We schrijven ergens in 2005. De ‘leden’ van onze spingroep vormden een internationaal gezelschap: Zeeuws-Vlamingen, Vlamingen, twee Duitse dames en zelfs een Noorse dame sloten aan. Ondertussen was Terneuzen in die tijd in het nieuws vanwege de gigantische coffeeshop ‘Checkpoint’. Tijdens een avondje gezellig grappen en grollen over ons internationale clubje werd er een taalgrapje geboren. In ons lokale dialect betekent ‘wereldwied’ natuurlijk gewoon wereldwijd, wat perfect paste bij onze internationale dames. Maar met de situatie in Terneuzen in het achterhoofd, was de woordgrap naar ‘wereld-wiet’ snel gemaakt.
We doopten de groep met een knipoog: Spingroep Zeeuws-Vlaanderen ‘Wereldwied’.
Gelukkig hebben we het destijds wel netjes met een ‘d’ aan het eind geschreven. Checkpoint is inmiddels al jaren gesloten en de Franse verkeersborden die de weg wezen zijn allang weg. Niemand zou de link nu nog snappen, behalve de insiders van onze spingroep van toen!
Van de avonduren naar de zaterdagmiddag
Er zijn in de loop der jaren mensen gegaan, maar er is ook een harde kern die al twintig jaar lang onafscheidelijk is. Destijds waren we jonge dertigers en moesten de spinavonden strak rondom de banen van de baas gepland worden. Nu we allemaal wat ouder (en wijzer) zijn, hoeft dat haastige gedoe in de avonduren niet meer zo. We spinnen nu gezellig overdag in het weekend.
Toen ons nieuwe pand in 2017 helemaal klaar was, zijn we gestopt met het reizen langs de huizen. In ons grote atelier zitten we niemand in de weg en de winkel is beneden binnen handbereik. En Jean-Paul? Die vindt het inmiddels geweldig. Hij maakt graag een praatje, schenkt koffie en thee in en serveert er wat lekkers bij.
Sterker nog: dankzij de iconische Richard Ashford, die jaren geleden tijdens een speciale spinavond onze gast was, kan Jean-Paul tegenwoordig zelf ook een draadje spinnen.
Kom je ook een keertje sfeer proeven?
Alles is een beetje anders en tegelijkertijd verrassend hetzelfde. De stoffige Louëtjes van weleer zijn inmiddels wel ingewisseld voor modernere exemplaren. En hoewel we op de boerderij zelf eigenlijk geen ruwe vachten meer verkopen, blijft de passie voor het ambacht en de gezelligheid onveranderd. Die ruwe vachten worden in Italië verwerkt in hoogwaardige garens en mooie lontwol voor het handspinnen.
Lijkt het je leuk om eens te komen kijken of het spinnen iets voor jou is? Of twijfel je in de winkel al langer of je deze mooie hobby wilt oppakken? Je bent van harte welkom om aan te schuiven!
Heb je nog helemaal geen spin-ervaring? En zou je het dolgraag willen proberen? Geen probleem! Volg dan gezellig onze Workshop Wolspinnen. Daar leer je de kneepjes van het vak, en voor je het weet spin je je eigen unieke draden. De stap naar de spingroep is daarna peanuts.
De zomerstop is voorbij. Aanstaande zaterdag 19 september (en daarna weer iedere tweede zaterdag van de maand) openen we de deuren van het atelier. De spinwielen zijn geolied, de koffie staat klaar en we gaan gewoon weer verder waar we gebleven zijn.
Kom gezellig langs, we hebben er zin in!
Zet je geluid even aan!
Hierboven zie je een klein inkijkje tijdens een van onze spinmiddagen: de voeten stevig op de trappers van een Ashford Joy, gefocust op de draad. Maar luister vooral naar de achtergrond… Hoor je dat gezellige ‘kippenhok’? Dat is nou precies de energie van Spingroep Wereldwied. Terwijl de wielletjes draaien, worden de nieuwste patronen, familiestrompelingen en sterke verhalen uitgewisseld.
Het is een heerlijke, levendige herrie waar we na twintig jaar nog steeds geen genoeg van kunnen krijgen!
